ด้วยเกียรติของข้าฯ ข้าฯขอสัญญาว่า

ผ่านไปไวยังกับโกหก แป๊บๆก็หมดไปอีกแล้ว ๑ ปี หนุ่มขึ้นอีกปีแล้วสินะ ปีที่ผ่านมาได้เรียนรู้อะไรเยอะแยะ มีเรื่องราวผ่านเข้ามาในชีวิตมากมายทั้งดีและไม่ดี เป็นสีสรรให้กับชีวิตได้เป็นอย่างดี

สำหรับปีใหม่นี้ ก็เลยอยากตั้งเป้าให้ชีวิตมีจุดหมาย(ระยะสั้น)บ้าง ที่ผ่านมารู้สึกเฉื่อยแฉะเรื่อยเปื่อยอยู่ เอ้า หนึ่ง สอง สาม เริ่ม!!!

ปฏิธานสำหรับปี ๒๕๕๓
ข้อ ๑ เปิดบริษัทให้จงได้ ทำเว็บเฉยๆรู้สึกไม่ค่อยท้าทายแล้ว อยากกระโดดเข้าไปอยู่ในส่วนงานบริหารจัดการบ้าง อีกอย่างคือ รู้สึกตัวเองเริ่มแก่ลงๆ ครั้นจะนั่งเขียนไปตลอดชีวิตคงไม่ดีแน่ เพื่ออนาคตของลูกของเมียที่ยังไม่เกิด

ในตอนจบ(อีก)ปี

หลังจากได้ใช้วันหยุดยาวในช่วงเทศกาลปีใหม่ หมดไปกับการพักผ่อน และทำกิจกรรมต่างๆตามใจอยาก ทำให้ตอนนี้รู้สึกว่าพลังชีวิตของผมได้เพิ่มขึ้นอย่างเหลือล้น เหมือนได้กินถั่ววิเศษจากหอคอยคารินยังไงยังงั้น หวังว่าหลายๆคนคงจะได้กินถั่วเหมือนผมนะ

มาถึงตรงนี้ ขอกล่าวคำว่า “สวัสดีปีใหม่“ อีกซักครั้ง สำหรับหลายคนที่เพิ่งกลับมาจากการเที่ยว การพักผ่อน และเริ่มเข้าสู่โหมดการทำงานอีกครั้งนึง :S

สวัสดี ดีดีดี สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๒

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระราชทานพรปีใหม่ ทรงขอให้ประชาชนชาวไทยตั้งตนอยู่ในความไม่ประมาท จะคิด จะทำสิ่งใด ให้คิดหน้าคิดหลังให้ดี ให้รอบคอบ ทำให้ดี ให้ถูกต้อง ทำให้ชาติบ้านเมืองมีความเรียบร้อย และอยู่เย็นเป็นสุข พร้อมทรงขอบพระทัยประชาชนที่ร่วมกันจัดงานพระศพสมเด็จพระพี่นางฯ อย่างยิ่งใหญ่สมพระเกียรติ

ในตอนจบปี

เหมือนเป็นธรรมเนียมว่า เมื่อเริ่มต้นปีใหม่ ใครๆต่างก็ตั้งปฏิภาณว่า จะเริ่มทำอะไรใหม่ๆ ให้กับตัวเองบ้าง ให้กับครอบครัวบ้าง ให้กับผู้อื่นบ้าง อะไรที่ตั้งใจว่าจะทำ แต่ไม่ได้ทำเมื่อปีที่ผ่านมา ก็จะยกยอดมาเริ่มทำมันซะปีนี้เลย ถือว่าฤกษ์ดี ที่ผ่านมาถือว่าโมฆะ

แล้วเราเคยย้อนกลับไปคิดไหมว่า ไอ้อะไรต่างๆทั้งหลายแหล่ ที่เราหมายมั่นปั้นมือว่าจะทำ แต่ดันไม่ได้ทำนั้น เหตุผลเพียงเพราะว่า…อะไร

ต่างคนต่างก็มีเหตุผลที่แตกต่างกันไป เหตุผลของคนคนหนึ่ง อาจจะใช้ได้กับคนอีกคนหนึ่ง แต่กับอีกคนหนึ่ง อาจจะใช้ไม่ได้เลย กลับกลายไปเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น :innocent:

เพราะมนุษย์เรามีความเป็นปัจเจก มีลักษณะเฉพาะตัว ไม่มีใครเหมือนใคร แตกต่างตามลักษณะสภาพแวดล้อม ภูมิหลัง ครอบครัว นิสัยส่วนตัว ฯลฯ

ฉะนั้นเราเอง ย่อมต้องมีเหตุผลของตัวเราเอง ในการที่จะอธิบายสิ่งที่ไม่ได้ทำ ไม่ได้เกิดขึ้น ทั้งๆที่ตั้งใจไว้แล้ว

เพียงแต่ อย่าเข้าข้างตัวเอง และ อย่าหลอกตัวเอง ก็แล้วกัน

ต้นปีอากาศหนาว มีการก่อผิงไฟ ใหม่ๆไฟยังแรง เฮ้ย! กูมีโปรเจค ๑๐ อย่างที่จะทำว่ะ เจ๋งๆทั้งนั้น ผ่านไป ๓ อาทิตย์ ไฟเริ่มอ่อน เดี๋ยวค่อยทำ ผ่านไป ๓ เดือน เข้าหน้าร้อน ไฟริบหรี่ๆ จะดับแหล่ไม่ดับแหล่ เห็นแล้วรำคาญ ป้าบ! นี่แน่ะ เอาเท้าตบซะ ลืมไปเลยว่าตัวเองเป็นคนตะโกนโหวกเหวกเอง เมื่อตอนต้นปี พอผ่านไป ๓ ไตรมาส หน้าฝน ฝนสาด ดับสนิท สาด… :grr:

พอวนมาสิ้นปีอีกครั้ง ก็ย้อนกลับไปอ่านย่อหน้าแรกใหม่ ไม่จบไม่สิ้น

ที่เขียนมานี่ ไม่ได้หมายความว่า ให้เรากลับไปจมอยู่กับอดีต หากเพียงแต่ให้เรา นำอดีตที่ผ่านมาทำให้เกิดประโยชน์ เพื่ออนาคตที่ดีขึ้น

เอาล่ะ ย้อนกลับไปคิดอีกทีซิว่า เวลาที่ผ่านมา ๑ ปี เรา “ได้” อะไรบ้าง? และ “ให้” อะไรบ้าง?

และเมื่อนำทั้งหมดมาประมวลผล เราอาจจะพบคำตอบของคำถามที่ว่า…

…ในตอนจบปี ชีวิตเรามีคุณค่ามากขึ้นแค่ไหน? :cheerful:

.