วันนี้(เมื่อหลายวัน) ผมตื่นตั้งแต่ตี ๔ ครึ่ง อาบน้ำ แต่งตัว แล้วออกเดินทางไปยังจุดขึ้นยานพาหนะ โดยมีหมายกำหนดการที่เวลาตี ๖ เป็นเวลาขับเคลื่อน

จุดหมายปลายทางที่ผมจะไปในวันนี้ คือเขตแดนติดต่อระหว่างทะเลอ่าวไทยกับประเทศชลบุรีเอฟซีปอร์โต้ ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ใช่แล้วครับ ที่หมายคือ “ชายหาดเมืองพัทยา”

ผมถูกคนในสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย (สสท.) บังคับ ขู่เข็ญชวน และเอาขนมมาล่อ ให้ไปร่วมภารกิจกู้โลก “Cleanup Pattaya” ที่จัดขึ้นโดยพี่โค้กแอนด์เดอะแก๊ง ซึ่งพี่แกใจดีมากมาย แจกเสื้อและหมวกสีแดงสดใส และมันสามารถทำให้ผมพาวเวอร์อัพ แปลงร่างเป็นอีกาสายฟ้าคาบพริกได้อย่างง่ายดาย ขอบคุณครับ :devil:

ภารกิจ “Cleanup Pattaya” ตามชื่อเลยแปลว่า การรวมกลุ่มกัน มานั่งกินส้มตำ หนึกปิ้ง หอยลวก และเล่นบานาน่าโบ๊ท เอ้ย ไม่ใจ้แล้ว คือ การร่วมทำความสะอาดชายหาดและทะเล เพื่อรักษาความน่ารักน่าทะนุถนอมของโลกสืบต่อไป โดยสาระสำคัญของงาน เท่าที่สมองอันไร้สาระจะจำได้ คือ เก็บขยะตามชายหาด, ดำน้ำเก็บขยะในทะเล, ปล่อยเต่าทะเล, ปล่อยลูกปูห้าแสนตัว และข้าวฟรี! :smirk:

กลุ่มผมมีหน้าที่เก็บขยะจำพวกพลาสติก, ยาง, เชือกไนล่อน, โฟม ฯลฯ บริเวณชายหาดในระยะทางประมาณ ๔๕๐ เมตร อ๊ะ ให้ทายเล่นๆว่า จะเจอขยะกี่ชิ้น…..

…..

….

…

..

.

๑,๓๐๐+ ชิ้นครับ (หนึ่งพันสามร้อยไม่ถ้วนชิ้นครับ)

เฉลี่ยแล้ว ทุกๆ ๑ เมตร จะมีขยะ ๒.๘๙ ชิ้น หรือ ทุกก้าวที่คุณเดินจะมีขยะอยู่อย่างน้อย ๒ ชิ้น เฮ้ย นี่มันชายหาดหรือว่าสถานบำบัดขยะเนี่ย :mad:

.

ดูสิดู มีปัญญาแดก แต่ไม่มีปัญญาทิ้ง(ให้ถูกที่)

.

“ทำไมหนอ มนุษย์ถึงทิ้งขยะไม่เป็นที่”

:depressed