.

เริ่มด้วยการเผยผิวผู้ร่วมชะตากรรมทั้ง ๔ คน จะเห็นได้ว่าปริมาณคนไปดูนั้นเยอะตามที่ได้คาดไว้แล้วจริงๆด้วย ขอบอกว่า่มีสาวๆน่ารักๆเพียบเลย แต่ถ่ายรูปไว้ไม่ทัน มัวแต่นั่งจ้องน้ำลายยืด :crush: (จริงๆคือถอยกล้องป๊อกแป๊กมาใหม่ ลองเปลี่ยนโหมดถ่ายเล่นไปเรื่อยๆ ไม่ได้กะว่าจะเอามาลงบล็อก ภาพที่ถ่ายไว้จึงไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย) ดูไปดูมายังกะชุมนุมคนเสื้อแดงแน่ะ :lol:

.

ภาพบรรยากาศในสนามก่อนการแข่งขัน ที่นั่งฝั่งไม่มีหลังคาคนเต็มแล้ว (กลุ่มนี้น่าจะเป็นกลุ่มจาก liverpoolthailand) ด้านฝั่งที่มีหลังคา ตรงนั้นบัตรแพงขึ้นหน่อย ซีกบนๆก็เต็มแล้วเหมือนกัน ส่วนสนามบอลหญ้าก็สวยขึ้นเยอะ น่าลงไปกลิ้งเล่นจริงๆเลย คนนั่งข้างหน้าใส่เสื้อ IN LIVERPOOL WE TRUST ของ Liverpool Thailand Fanclub สวยดี :thumbsup:

หันไปหันมา เจอดาราตั้งหลายคน ลิฟท์ สุพจน์ นั่งอยู่ข้างหลังถัดไป ๓ แถว โซนข้างๆ มี คุณคริส เดลิเวอรี่ มี ถั่วแระ ที่ใส่ชุดมาเชียร์ทีมไทย (แต่ตอนร้องเพลงเชียร์นี่ อารมณ์เหมือนไปงานบวช) และใครอีกไม่รู้จำชื่อไม่ได้ แต่ที่แน่ๆมีน้องเต้ยด้วย :oops: เดินถือป้ายรอบสนามก่อนแข่ง ตัวเล็กยังกะมด (เพราะเธออยู่ห่างจากผมสองร้อยเจ็ดสิบแปดจุดหกสี่เมตร) :depressed

.

ใกล้เวลาแข่งขัน แค่นักเตะทั้งสองทีมลงมาวอร์มร่างกาย ก็เรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดจากสาวกได้ดีทีเดียว รู้สึกว่าวันนั้นเป็นวันเกิดของ เดิร์ก เค้าท์ ด้วย เจ๋งดีมีคนร้องแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้เป็นหมื่นๆคน

ทีมไทยลงสนามในชุดสีน้ำเงิน ถ้าใส่เสื้อเหลืองหน่อยล่ะมีฮา :hero:

.

ตอนแข่งขัน ผมไม่รู้จะถ่ายรูปอะไร กล้องผมมันซูมได้เท่าที่เห็นในภาพครับ คนอื่นๆเค้ามีกล้องส่องทางไกล กับกล้องเทพๆที่มีเลนส์ซูมอันเท่ากระบอกข้าวหลาม เฮ้อ…

ก็เลยลองถ่ายวีดีโอดู แล้วเอามาตัดต่อ สนุกดี โชคดีถ่ายติดตอนบาเบลยิงประตูแรกด้วย กระโดดเฮจนมือไปโดนปุ่มหยุดบันทึกซะงั้น มือใหม่ๆ (ช่วงกลางๆเสียงหายไปหน่อยนึง) :dead:

เริ่มครึ่งหลังไปได้สักพักฝนดันตกครับ แล้วใครๆต่างก็กางร่มกันพรึบพรับๆ ยกเว้นพวกผม ๔ คน โอ้ว ได้อารมณ์เหมือนไปเชียร์บอลที่อังกฤษเลย และกล้องผมก็เลยเป็นหมันไป ณ บัดดล :sneer:

จนกระทั่งหมดเวลาการแข่งขัน ผลเสมอกัน ๑ – ๑ และร้องเพลง You’ll Never Walk Alone ก่อนออกจากสนาม

แต่ฝนก็ยังตกลงมาไม่ขาดสาย แถมยังหนักกว่าเดิมซะอีก ทีนี้ล่ะนรกเลย คน ๓ – ๔ หมื่นคน ต่างคนต่างหาทางกลับบ้าน ที่หลบฝนก็ไม่ค่อยมี แท๊กซี่ก็เต็มตลอด รถก็ติดติ๊ดติด :wtf: เวลาขณะนั้น ๒๒.๐๐ น.

.

ถึงบ้าน ๐๑.๓๐ น. แถมตัวเปียกยันเครื่องใน :stare:

ครั้งนี้มาเป็นครั้งที่สองแล้ว(หรือสามก็ไม่รู้) ครั้งล่าสุดที่มาก็ตอนได้ ๓ แชมป์ถ้วย ที่อุลลิเย่คุมทีม ซึ่งผมก็ได้ไปดูเหมือนกันสมัยตอนเรียนมหาลัย จำได้ว่าตอนนั้นโอเว่นวิ่งโคตรเร็วเลย(ตอนนี้ย้ายไปอยู่โรงพยาบาลแห่งความฝันแล้ว ฮ่าฮ่า :devil: ) เวสเตอร์เวลก็หน้าเก็กเหมือนในทีวีเด๊ะ และที่ประทับใจที่สุดก็คือบรรยากาศในการดูการเชียร์ สุดยอดมาก สนุกสุดๆ ตั้งแต่เล่นเกมส์หน้าสนามก่อนเข้า ยันตอนนั่งรถกลับบ้านที่บนรถเมล์มีแต่คนใส่เสื้อลิเวอร์พูลเต็มคัน(คันอื่นก็เต็มนะ) แต่รถติดระเบิดระเบ้อเลย :S

.

ยังไงซะ แฟนผีก็อย่าอิจฉากันล่ะ ฮิ้ววววว :pirate:

.

.

ปล.เสียดายบักเจิดไม่มา :cry:

.

บ้านหงส์ :queen:

.

บ้านผี :devil:

http://www.youtube.com/watch?v=IHxkPVKEjtE

.

.

ปล.นานๆที เดี๋ยวก็ชินไปเองแหละ :D: :D: :D:

หลังจากที่น้องๆได้เขียนโปสการ์ดกันไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็จะนำเอาโปสการ์ดนั้นมาแลกเบอร์ครับ เบอร์นี้มีไว้สำหรับเอามาแลกของขวัญที่ทางพี่ๆนำมาให้ งานนี้แจก ๑ คนต่อ ๑ ชิ้น

ของขวัญของผม มีน้องผู้หญิงได้ไปครับ แต่ถ่ายรูปพิธีมอบรางวัลไม่ทัน ได้ของขวัญจากคนดังทั้งที ต้องถ่ายรูปกันหน่อย :D: เพราะพอน้องเค้ารับของขวัญปุ๊บ แกก็วิ่งหนีเตลิดไปโดยพลัน สงสัยแกคงจะอาย :frown: หรือเปล่า?

.

ได้เวลาเที่ยงนิดๆแล้ว มากินข้าวกันดีกว่า เมนูวันนี้มี ก๋วยเตี๋ยวไก่มะระ+ไส้กรอกอันบักเป้ง กับขนมจีนแกงเขียวหวาน+ไส้กรอกอันบักเป้ง ซึ่งอร่อยชิบ :yum: ยืนยันความอร่อยโดยผมซัดไปซะ ๒ จาน ส่วนก๋วยเตี๋ยวไม่ได้ชิมครับ กลัวเด็กกินกันไม่อิ่ม ไม่อยากแย่งเด็ก (จริงๆคือยัดไม่ลงแล้ว)

.

และแล้วก็ได้เวลาสันทนาการในช่วงบ่ายครับ หน้าที่ของผมคือ แกล้งเด็กโดยการแข่งขันฟุตบอลครับ เด็กประถมรึจะมาสู้คนแก่!! :grr:

.

และระหว่างที่ฟุตบอลกำลังแข่งขัน เราก็มีกิจกรรมให้น้องๆได้เล่นสนุกๆกันจำนวน ๔ ซุ้ม ไปดูกันเลย เลย เลย (ขออนุญาตไม่บรรยายครับ กำลังหอบแดด เส้นขนมจีนกำลังจะออกจมูก) :sick:

.

ฟุตบอลแข่งจบก็เริ่มที่จะเย็นแล้ว ดังนั้นกิจกรรมที่เหลือจึงถูกยกเลิกไป พวกวิ่งเปรี้ยว, แชร์บอล จากนั้นก็ถ่ายรูปรวม ปิดกิจกรรม แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน แต่ชาวฟอนต์เราต้องเดินด้วยท้องครับ เลยแวะกันไปซัดข้าวเย็นคนละจานสองจาน แถวๆนั้นแหละ

จบ!!! :eek:

.

.

ขอบคุณ โอ้เอ้, เอ, น้องแอนค่ะ ที่ให้ขโมยรูปครับ :thumbsup:

.

ปล.นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อายุเป็นเพียงตัวเลขที่นับวันมันยิ่งมากขึ้นๆ :sneer:

กิจกรรมที่จะไปทำกันก็มี แจกของขวัญ, เลี้ยงอาหารกลางวัน, เล่นเกมส์, แข่งฟุตบอล, แข่งวิ่งเปรี้ยว, แข่งแชร์บอล ฯลฯ

.

เริ่มต้นเดินทาง ที่จุดนัดพบแถวๆอนุสาวรีย์เวลา ๘ โมงเช้า ครั้งนี้เราใช้บริการจากรถบัสหวานเย็น จากนั้นก็วิ่งรับคนเรื่อยๆ จนไปถึงโรงเรียนเวลาประมาณ ๑๐ โมงครึ่ง (รวมเวลาหลงแล้ว) ที่รังสิต ลำลูกกา คลอง ๑๑ หรือ ๑๒ หรือ ๑๓ เนี่ยแหละ (:

.

แว๊บแรกที่เห็นโรงเรียน โอ้ ช่างหรูเลิศมากครับ นึกสงสัยอยู่ว่ามาผิดโรงเรียนหรือเปล่า? นี่เราจะมาเลี้ยงเด็กหรือให้เด็กเลี้ยงกันแน่เนี่ย! :sweat: สัมภาษณ์เด็กๆแล้วได้ความว่า เจ้าของโรงเรียนเป็นคนอิตาลีครับ แน่นอนที่นี่จึงเป็นโรงเรียนคริสต์ เป็นโรงเรียนประจำที่นำเด็กจากบนดอย ชาวเขา และที่บ้านยากจน (มีเด็กพิเศษด้วย) มาสอนมาเลี้ยง โดยในโรงเรียนก็ทำการฝึกอาชีพให้ด้วย มีโรงเลี้ยงหมู เลี้ยงไก่ บ่อเลี้ยงปลา (น่าจะมีสวนปลูกผักด้วยนะ แต่หาไม่เจอ) อืม มาถูกงานแล้ว :yawn:

.

สักพักเด็กๆก็มาครับ ชั้นประถมทั้งนั้นเลย น่ากินมาก (แลมพาร์ดก็มาด้วยนะเออ) :8O

.

ต่อมา ก็ให้เด็กๆเขียนโปสการ์ดขอบคุณพี่ๆครับ มีบางคนยังเขียนชื่อตัวเองไม่ได้เลย (พี่ก็เขียนไม่ได้เหมือนกัน :sweat: ชื่อแต่ละชื่อ ชาวเขาชาวดอยอาข่าทั้งนั้น)

.

ปลาหมึกอวกาศแปดหนวด ปะทะ โงกุนซุปเปอร์ไซย่า แต่ไอ้เด็กที่ใช้เมจิกสีแดงนั่น คุ้นๆแฮะ :devil:

.

หมดไปแล้วครึ่งวันเช้าครับ ส่วน ครึ่งหลัง ไว้ค่อยมาเล่าต่อ

แต่เมื่อวาน โคตรเซ็งเลย พับผ่า!! :mad:

อย่างแรกเลย มีอย่างที่ไหน ที่เอากรรมการชาติเดียวกันกับทีมที่จะแข่งขัน มาเป็นกรรมการตัดสิน ถึงกรรมการจะตัดสินดียังไงก็เถอะ มันก็ให้ความรู้สึกไม่เป็นกลางอยู่ดี กลายเป็นการแข่ง ๑๔ ต่อ ๑๑ คนไป อ๋อ ลืมไป เราเป็นเจ้าภาพนี่หน่า :wink:

สอง การควบคุมอารมณ์ รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย มีน้ำใจนักกีฬา นี่เรากำลังแข่งขันกีฬาในนามของทีมชาตินะ ถ้าบอลหมู่บ้านหรือบอลอบต.ก็ว่าไปอย่าง เสียหายครับเสียหาย

สามคือ สนามครับ เละได้ใจจริงๆ ทำไมต้องไปแข่งที่ภูเก็ต เอ๊ะ หรือเป็นการโปรโมทการท่องเที่ยวไปในตัว อืม น่าคิดๆ :confused:

.

แล้วถามจริงๆเถอะ เมื่อวานเราชนะหรือเปล่า?

.

.

ปล. ใครพลาดไม่ได้ดู ดูคลิปข่าวได้ ที่นี่ ครับ

.

เพิ่ม ๒๓ ม.ค.
วันนี้นัดชิงระหว่างไทยกับเดนมาร์กตอนทุ่มนึง ได้ข่าวว่ากรรมการก็ยังใช้คนไทยอยู่เหมือนเดิมครับ เฮ้อ… :yawn:

ตอนนอนดูบอล เห็นโลโก้ของการแข่งขันสวยดี จึงลองไปค้นหาโลโก้ของการแข่งขันปีก่อนๆเก่าๆดู บางอันคุ้นตา บางอันไม่เคยเห็นเลย (ปีเก่าๆรู้สึกว่าจะลอกกันมาหรือเปล่า? :confused: ) ชอบแบบไหนกันบ้าง? ผมชอบของโปรตุเกสนะ เท่ดี :thumbsup:

ปี	โลโก้	เจ้าภาพ	แชมป์	รองแชมป์
1960		ฝรั่งเศส	สหภาพโซเวียต	ยูโกสลาเวีย
1964		สเปน	สเปน	สหภาพโซเวียต
1968		อิตาลี	อิตาลี	ยูโกสลาเวีย
1972		เบลเยี่ยม	เยอรมันตะวันตก	สหภาพโซเวียต
1976		ยูโกสลาเวีย	เชกโกสโลวาเกีย	เยอรมันตะวันตก
1980		อิตาลี	เยอรมันตะวันตก	เบลเยี่ยม
1984		ฝรั่งเศส	ฝรั่งเศส	สเปน
1988		เยอรมันตะวันตก	เนเธอร์แลนด์	สหภาพโซเวียต
1992		สวีเดน	เดนมาร์ก	เยอรมัน
1996		อังกฤษ	เยอรมัน	สาธารณรัฐเชก
2000		เบลเยี่ยม & เนเธอร์แลนด์	ฝรั่งเศส	อิตาลี
2004		โปรตุเกส	กรีซ	โปรตุเกส
2008		ออสเตรีย & สวิตเซอร์แลนด์	สเปน	เยอรมัน
2012		โปแลนด์ & ยูเครน
2016		อาจจะเป็น สวีเดน & นอร์เวย์ หรือ เวลส์ &ไอแลนด์ & สก๊อตแลนด์
2020		อาจจะเป็น บัลแกเรีย & โรมาเนีย หรือ สาธารณรัฐเชก & สโลวเกีย

ครั้งต่อไป ยูโร ๒๐๑๒ จะไปแข่งขันกันที่ โปแลนด์และยูเครน เป็นครั้งที่สามแล้วที่มีเจ้าภาพร่วมกัน เหตุเพราะว่าความสำเร็จของการจัดร่วมกันในครั้งก่อนๆนั่นเอง และอีกอย่างก็คือ เปิดโอกาสให้ชาติเล็กๆสามารถที่จะจัดการแข่งขันได้ด้วย

เสียดายศึกยูโรปีนี้ ไม่มีทีมชาติอังกฤษ ขวัญใจมหาชน ไม่งั้นเศรษฐกิจคงจะคึกคักกันน่าดูแถวๆโต๊ะบอล แต่ครั้งหน้าผมว่าสิงโตเข้าแน่ๆ ไม่เชื่อเหรอ พนันกันไหมเล่า? 8)

.

ปล. ลืมบอกไป ปีนี้ผมเชียร์หงส์ตอเรสครับ แจ่ม :heart: :crush:

.

ที่มา, อ้างอิง, รูปภาพ – วิกิพีเดีย

เทรนด์ใหม่ฤดูนี้(ให้ทายว่าฤดูอะไร?) คือการทำเสียงเป็ด การซื้ดน้ำมูก และการดื่มน้ำอุ่นครับ ผู้คนรอบข้างผม ทั้งเพื่อน ทั้งคนรู้จัก ทั้งคนไม่รู้จัก ทั้งลูกน้อง(ซวยตูต้องตามงานมันอีก) ทั้งหัวหน้า(เย้ ร่าเริงๆ) ทยอยกันเป็นเหมือนวิ่งผลัด

การเป็นหวัดนี่ไม่ใช่ไม่ดีนะครับ ผมว่าดีซะอีก ใครมีแฟนก็อ้อนแฟนได้ มีคนคอยประคบประหงม บางคนได้หยุดงานลาป่วย นอนเกาตูด ดูหนังแผ่น กินขนม โอ้ว สวรรค์แท้ๆ น่าอิจฉาจริงๆ

ทำไมน่ะเหรอ? เพราะว่าผมไม่เคยเป็นหวัดน่ะสิครับ :wink:

.

ปีนี้เข้าสู่ปีที่ ๔ แล้วที่ผมเลิกกับน้องหวัด สาเหตุที่เราเลิกกัน เพราะว่าผมไม่ค่อยมีเวลาให้เธอครับ เวลาว่างหลังเลิกงานหรือวันหยุด ผมมักจะออกไปว่ายน้ำ(ทั้งๆที่ว่ายไม่เป็นนะเออ) หรือไม่ก็ไปเตะบอลกับเพื่อนๆ

นั่นแหละครับ ง่ายๆเลย “ออกกำลังกาย” ไม่ต้องมากมาย อย่างน้อยเดือนละครั้งสองครั้ง ให้เหงื่อมันไหลมันซึมออกซะบ้าง หลังจากพ้นรั้วมหาลัยเข้าสู่รั้วธุรกิจ หาเลี้ยงปากท้อง หลายคนอาจลืมไปแล้วว่า ใครกันหนอ เคยบ้าพลังเตะบอล เล่นบาสโชว์สาว ตีแบดลดหุ่น หรือวิ่งจ๊อกกิ้งกระชับต้นขา เรียกสิ่งเหล่านั้นให้กลับคืนมากันเถอะครับ อย่าปล่อยให้เจ้าไขมันบวมๆมันมายึดครองร่างกายเราอันเป็นที่รักของเราไปเลย

ณ บัดนาว การตะลอนๆไปเตะบอลเรื่อยๆเปื่อยๆของผมนั้น เป้าหมายหลักมันไม่ใช่เพียงเพื่อให้ร่างกายดูแมน บึกบึน กล้ามเป็นมัดๆ สาวๆเห็นแล้ววี้ดว้ายพาแม่มาขอแต่อย่างใด สิ่งที่พาขาผมไป กลับกลายเป็นความรู้สึกของการได้พบปะเพื่อนฝูง ถามไถ่ทุกข์สุข กวนตีนแซวเล่นหัวหยอกล้อ :D:

บางครั้งได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆ สังคมใหม่ๆ อย่างล่าสุดนี่ ก็ไปเตะบอลกับคนในบอร์ดฟ๐นต์มา (ขอบคุณช่างภาพแอนนนนนครับ) เหนื่อยมากมายแต่สนุกมากกว่า :thumbsup:

.

และอีกเหตุผลหนึ่งในออกกำลังกายของผม คือ การทำให้ร่างกายแข็งแรง

.

.

.

.

เพื่อที่จะได้กินเหล้าได้อีกนานๆไงครับ :cheerful:

.