อ่ะเจ้ย!!

บล๊อกเกอร์หลายๆท่านที่ใช้เวิร์ดเพลส คงจะอัพเกรดเป็นเวอร์ชัน 2.8 กันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ส่วนบล๊อกแห่งนี้ยังเลยครับ มัวแต่เที่ยวหาดูภาพโป๊ทำงานอยู่ เลยลืมอัพเกรดซะงั้น เิ๊อิ๊กๆ :crush:

พอดีวันนี้มีเวลาว่างอยู่ ๑ ก้อนเป็นจำนวน ๒ ชั่วโมง ก็เลยเตรียมตัวจะอัพเกรดซะหน่อย เดี๋ยวจะตามไม่ทันชาวบ้านเขา ขั้นตอนแรกก็แบคอัพไฟล์ก่อนเลย ขั้นตอนต่อมาก็แบ็คอัพฐานข้อมูล โอเคผ่านฉลุยโลด

สุดท้านขั้นตอนอัพเกรด ผมเลือกใช้บริการของ update-core

WordPress 2.8 is available! Please update now.

พอกดปุ๊บ ก็จะมีปุ่มให้กดอีกทีว่า Upgrade Automatically กดโลด! รอสักพัก ดันแจ้งมาว่า Installation Failed ลองอีกสองสามรอบก็เหมือนเดิม ไม่เป็นไร ใช้ปลั๊กอิน WordPress Automatic Upgrade ก็แล้วกัน :sweat:

Click Here to Automatically Upgrade WordPress to latest Version 2.8.

กดปั๊บก็จะมีให้กรอกข้อมูล FTP account ก็ใส่โลดตามปกติ แล้วก็ Let’s Go :mad:

.

จริงๆแล้วมันก็น่าจะเป็นปกติเหมือนกับที่เคยอัพเกรดในเวอร์ชันก่อนหน้านี้ แต่ อุ๊บส์!!!!! :zip:

Oops!!!!! We are unable to connect to the ftp site with the data your provided, could you cross check and give us the data again

แดงเถือกมาเลย ลองใส่อีกก็แดงเหมือนเดิม อะไรกันฟร่ะเนี่ย :sneer:

.

.

สรุปต้อง manual ลูกทุ่งๆเอาเองใช่ไหม :frown:

โลกร้อนๆมาแล้วจ้า

ร้อนครับร้อน ร้อนจริงๆ ร้อนโคตรๆ ทำไมมันถึงได้ร้อนอะไรเยี่ยงนี้ นึกอิจฉาคนที่นั่งทำงานในออฟฟิศ เปิดแอร์เย็นฉ่ำเสียนี่กระไร (แต่ยิ่งเปิดแอร์ โลกก็ยิ่งร้อนนะ) ตั้งแต่จำความได้ ไม่เคยร้อนอะไรขนาดนี้เลย :grr:

ไม่รู้ว่าปีก่อนๆ จะร้อนขนาดนี้ไหม? เพราะก่อนหน้า ผมทำงานในโรงงานที่เปิดแอร์ทั้งโรงมาหลายปี (ตอนนี้ออกมาได้ปีนึงพอดีเลย) เช้าเข้างานตอนแดดอ่อนๆ กลางวันกินข้าวเล่นเนตอยู่ในโรงงาน ตกเย็นกว่าจะกลับก็นู้น ดวงอาทิตย์กำลังจะลาขอบฟ้าแล้ว ไม่มีทางที่รังสีความร้อนจะได้กล้ำกลายโลมเลียผิวอ่อนๆนุ่มๆกรุบๆกรอบๆหรอก

แต่ตอนนี้เป็นฟรีแลนซ์อยู่บ้าน (แต่ญาติๆมักเรียกว่า ตกงาน) และเป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสกับเดือนเมษายนแบบเต็มๆเท้า

เดือดร้อนถึงการปฏิบัติงานสิครับ ปกติขี้เกียจอยู่แล้ว เจอแดดแรงๆเข้าไปสมาส กลายเป็นขี้เกี๊ยจจจ…ขี้เกียจ ร้อนแล้วหัวมันตื้อ ร้อนแล้วคอมฯมันแฮงค์ ครั้นจะนอนกลางวันแล้วทำงานกลางคืน ก็นอนไม่ได้ ยังกะหลับอยู่ในนรกทะเลเหงื่อ ฝันร้ายชัดๆ :devil:

ว่าจะออกไปเดินห้างตากแอร์ดูหญิงปิดเทอมซะหน่อย รถเมล์มันยัง…

รถเมล์ร้อนๆมาแล้วจ้า
เฮ้อ… :sweat:

.

ปล. หงส์แดงจู้จู้ ผีแดงจู้ดจู้ด

ปล. ทาง ทีวีไทย นำเรื่อง CHANGE มาฉายแล้วนะ ทุกวันพุธและวันพฤหัสฯ สองทุ่มยี่สิบ อย่าลืมดูกันล่ะ :thumbsup:

เปื่อยจากอนุสาวรีย์

อนุสาวรีย์ฯ หรือ อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ คงไม่มีคนไทยคนไหนที่ไม่รู้จัก ถ้าหากต้องการเดินทางในกรุงเทพ หรือแม้แต่ไปต่างจังหวัดโดยรถตู้ ง่ายสุดๆก็ตั้งต้นมันที่นี่แหละ เพราะที่นี่เป็นจุดต่อรถที่ไปได้ทุกทิศทาง

วันหนึ่ง อยู่ดีๆก็มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งมาปิดถนน จอดรถขวางทางจราจรเข้าออก เรียกร้องประชาธิปไตย ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องปกติธรรมดาชิวชิวไปแล้ว สำหรับประเทศไทยเรา แต่ที่ไม่ปกติคือ เสือกมีบล็อกเกอร์หนุ่มรูปงามที่ชอบดองบล็อกดันไปอยู่แม่งตรงนั้นพอดี!!! :mad:

.

เมื่อเช้าก่อนออกจากบ้านไปธุระในเมือง ก็ดูข่าวแล้ว เออ ทางโล่งเว้ยรอบนี้ (รอบที่แล้วสีเหลือง ต้องเดินซะเมื่อยขา) จึงเดินทางตามปกติ ข้ามซังฮี้ เข้าอนุสาวรีย์ฯต่อรถไฟฟ้า ป๊าบ ชั่วโมงครึ่ง ถึงที่หมายสบายผิดกัน

เสร็จธุระแล้ว กลับบ้านดีกว่า ทางเดิมโลด :kawaii:

.

ขณะที่ยืนเหล่สาวรอรถเมล์อยู่ตรงอนุสาวรีย์ฯ นึกสงสัยอยู่ว่าทำไมรถมันติดไฟแดงนานจังวะ อ้าวนั่นไฟเขียวแล้วทำไมไม่วิ่งกันล่ะครับ ร้อนนะเนี่ย สักพักพี่คนขับแท็กซี่ก็เปิดประตูออกมาเปิดกระโปรง?? รถเสียหรือไง? :confused:

และทุกแยกทั้งสี่ช่องทางก็เป็นเหมือนกันหมด แล้วก็มีพวกมอเตอร์ไซด์(วินไหนไม่รู้ใส่เสื้อสีแดง) ขี่วนรอบอนุสาวรีย์ฯพร้อมบีบแตร บางคันคนซ้อนถือธงชาติ ธงช้าง(ธงสีแดงที่มีรูปช้างตรงกลาง) โบกไปมา ยังกะเป็นคาราวานอะไรซักอย่าง มันเปลืองน้ำมันน่ะ รู้ไหมครับ สักพักพวกมือตบตีนตบก็ทยอยมากัน เพียบ!!

ความคิดแว๊บแรก และแว๊บเดียวเลย คือ ซวยแล้วกู…

ไม่แค่นั้น ฝนดันตกซะอีก โส-น้า-น่า :dead:

.

ผมเดินรอบอนุสาวรีย์ฯหนึ่งรอบ เพื่อดูว่าจะมีทางออกไปทางใดบ้าง อารมณ์คล้ายเล่นเกมส์ภาษา (RPG) เดินไปถามข่าวคนโน้นที คนนี้ที เข้าเซเว่นซื้อไอเท็มของกิน โทรถามเพื่อนบ้าง ได้ยินแต่ (ขออนุญาตไม่เซนเซอร์) “ซวยแล้วมึง” , “กูจะไปยังไงเนี่ย” , “ทำไมต้องวันนี้ด้วยวะ” , “แม่งเอ้ยยย” , “ไอ้พวกเหี้ย” ฯลฯ

แผนแรกเดินทะลุไปเรื่อยๆ(เส้นราชวิถี) คงจะเจอรถเมล์สักคัน แต่ไม่รู้จะเดินไกลไหม ถึงแค่เขาดินขาก็ลากแล้ว ถ้าเดินถึงซังฮี้ขาคงขาด ไม่รู้ว่าม็อบเค้าปิดถึงตรงไหน

แผนสอง เรียกพี่วินไปส่ง แต่คงไกลน่าดู(เกือบร้อยแน่ๆ) และก็ไม่รู้อีกว่ารถเมล์จะวิ่งมาหรือเปล่า

แผนสาม เรียกแท็กซี่ เอาคันที่จอดเปิดกระโปรงอยู่เลย เอ่อ พี่ครับ ไปศาลายาไหมพี่ ถามเสร็จคงโดนเขาต่อยหัวหลุด

แผนสุดท้าย รถไฟฟ้าแล้วไปตายเอาดาบหน้า

.

เหมือนคนมาชุมนุมกันโดยไม่ได้นัดหมายบนสถานีรถไฟฟ้า บางคนเพิ่งมาเพราะไม่รู้ข่าว บางคนก็กำลังจะไป เพราะถ้าเดี๋ยวนึกคึกอะไรขึ้นมา ปิดรถไฟฟ้าแม่นอีก จะซวยเอา ทำให้บนสถานีฯคนแน่นไปหมด ตัวก็เปียก เหนอะ แฉะ เหม็น อับ อูย ยีสต์สุดๆ :thumbsup:

หลังจากนั้นอีก ๓ ชั่วโมงครึ่ง ผมก็ถึงบ้าน

.

.

พรุ่งนี้มีนัดแถวๆเดอะมอลล์บางกะปิ สิบโมง

จะไปยังไงให้ทันล่ะเนี่ย? :sneer:

เจ็ดวันอับโชค

ในรอบสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมไม่รู้เป็นห่าอะไร ซวยซ้ำซวยซาก เซ็งโคตรๆ :devil:

1.ไปทะเล พายเรือแคนูแล้วเรือคว่ำ
2.กล้องถ่ายรูปก็ตกทะเลไปด้วย
3.และกล้องนั่นดันเป็นของน้องผม
4.โดนหอยบนหินโสโครกบาดที่เข่าซ้ายกับเท้าขวา
5.กลับมาบ้าน มอไซด์ล้ม
6.ยายผมที่ซ้อนอยู่ข้างหลังก็ล้ม ขาเขียว เอวเขียว
7.เข่าซ้ายใกล้แผลหอยบาดถลอก และหน้าแข้งขวาเขียว ช้ำ เลือดออก
9.เจ็บคอ
10.น้ำมูกไหลข้างเดียว สั่งเท่าไหร่ก็ไม่หมด ซืดแรงๆจะได้รสเค็มปะแล่มๆที่คอ
11.แผลหอยบาดเริ่มเป็นสะเก็ด คันมาก
12.มือถือชาร์จแบตไม่ค่อยเข้า
13.เสาสัญญาณมือถือหลุด!!!
14.เนตเน่า (TT&T) เข้าอะไรไม่ได้เลย
15.ข้อ 8 หายไปไหน?
16.วาเลนไทน์ T-T ฮือๆ
17.น้ำมันขึ้นอีกแล้ว
18.ทองก็ขึ้นอีกแล้ว
19.ฮ่วย

:devil: :grr: :mad: :sick: :sneer: :sweat: :dead: :cry: