หลังจากได้ใช้วันหยุดยาวในช่วงเทศกาลปีใหม่ หมดไปกับการพักผ่อน และทำกิจกรรมต่างๆตามใจอยาก ทำให้ตอนนี้รู้สึกว่าพลังชีวิตของผมได้เพิ่มขึ้นอย่างเหลือล้น เหมือนได้กินถั่ววิเศษจากหอคอยคารินยังไงยังงั้น หวังว่าหลายๆคนคงจะได้กินถั่วเหมือนผมนะ
มาถึงตรงนี้ ขอกล่าวคำว่า “สวัสดีปีใหม่“ อีกซักครั้ง สำหรับหลายคนที่เพิ่งกลับมาจากการเที่ยว การพักผ่อน และเริ่มเข้าสู่โหมดการทำงานอีกครั้งนึง :S
Continue reading
นายหนุ่มเดินเข้าไปในร้านขายยาแล้วบอกเภสัชกรว่า
“ขอซื้อถุงยางหน่อยครับ ผมจะไปกินข้าวเย็นที่บ้านแฟนคืนนี้ อาจมีเฮก็ได้”
เภสัชกรก็ยื่นถุงยางให้หนุ่ม
ในขณะที่กำลังจะเดินออกจากนอกร้านชายหนุ่มก็หันหลังกลับพร้อมบอกว่า
“ผมขอซื้อเพิ่มอีกหนึ่งเพราะว่าน้องสาวของแฟนผมก็น่ารัก เวลาเจอผมเธอมักจะไขว้ขาให้ท่า ผมว่าผมอาจโชคดี”
Continue reading
สำหรับขาประจำของบล็อกนี้ คงเห็นได้ว่า เจ้าของบล็อกไม่ค่อยที่จะเปลี่ยนธีมซักเท่าไหร่ (มีเปลี่ยนภาพบ้างเล็กน้อย) อาจเนื่องมาจากนิสัยส่วนตัวที่มั่นคง รักเดียวใจเดียว ไม่เจ้าชู้กระตู้ฮู้ (แหวะ :stare: )
หารู้ไม่ว่าสาเหตุที่แท้จริงนั้น คือ ขี้…เกียจ :hero:
“ทำไมหนอ มนุษย์จึงทิ้งขยะไม่เป็นที่”
วันนี้(เมื่อหลายวัน) ผมตื่นตั้งแต่ตี ๔ ครึ่ง อาบน้ำ แต่งตัว แล้วออกเดินทางไปยังจุดขึ้นยานพาหนะ โดยมีหมายกำหนดการที่เวลาตี ๖ เป็นเวลาขับเคลื่อน
จุดหมายปลายทางที่ผมจะไปในวันนี้ คือเขตแดนติดต่อระหว่างทะเลอ่าวไทยกับประเทศชลบุรีเอฟซีปอร์โต้ ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ใช่แล้วครับ ที่หมายคือ “ชายหาดเมืองพัทยา”
ผมถูกคนในสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย (สสท.) บังคับ ขู่เข็ญชวน และเอาขนมมาล่อ ให้ไปร่วมภารกิจกู้โลก “Cleanup Pattaya” ที่จัดขึ้นโดยพี่โค้กแอนด์เดอะแก๊ง ซึ่งพี่แกใจดีมากมาย แจกเสื้อและหมวกสีแดงสดใส และมันสามารถทำให้ผมพาวเวอร์อัพ แปลงร่างเป็นอีกาสายฟ้าคาบพริกได้อย่างง่ายดาย ขอบคุณครับ :devil:
ภารกิจ “Cleanup Pattaya” ตามชื่อเลยแปลว่า การรวมกลุ่มกัน มานั่งกินส้มตำ หนึกปิ้ง หอยลวก และเล่นบานาน่าโบ๊ท เอ้ย ไม่ใจ้แล้ว คือ การร่วมทำความสะอาดชายหาดและทะเล เพื่อรักษาความน่ารักน่าทะนุถนอมของโลกสืบต่อไป โดยสาระสำคัญของงาน เท่าที่สมองอันไร้สาระจะจำได้ คือ เก็บขยะตามชายหาด, ดำน้ำเก็บขยะในทะเล, ปล่อยเต่าทะเล, ปล่อยลูกปูห้าแสนตัว และข้าวฟรี! :smirk:
กลุ่มผมมีหน้าที่เก็บขยะจำพวกพลาสติก, ยาง, เชือกไนล่อน, โฟม ฯลฯ บริเวณชายหาดในระยะทางประมาณ ๔๕๐ เมตร อ๊ะ ให้ทายเล่นๆว่า จะเจอขยะกี่ชิ้น…..
…..
….
…
..
.
๑,๓๐๐+ ชิ้นครับ (หนึ่งพันสามร้อยไม่ถ้วนชิ้นครับ)
เฉลี่ยแล้ว ทุกๆ ๑ เมตร จะมีขยะ ๒.๘๙ ชิ้น หรือ ทุกก้าวที่คุณเดินจะมีขยะอยู่อย่างน้อย ๒ ชิ้น เฮ้ย นี่มันชายหาดหรือว่าสถานบำบัดขยะเนี่ย :mad:
.
ดูสิดู มีปัญญาแดก แต่ไม่มีปัญญาทิ้ง(ให้ถูกที่)
.
“ทำไมหนอ มนุษย์ถึงทิ้งขยะไม่เป็นที่”
:depressed
เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ผมมีตู้อยู่ใบหนึ่ง ตู้ใบนี้ไม่ได้มีไว้ซักผ้า หรือแช่ผักแช่ปลา แต่เอาไว้ใช้เก็บหนังสือ ครับ มันคือตู้เก็บหนังสือ (ห่า บอกตั้งแต่แรกก็รู้แล้ว :sneer: )
หนังสือภายในตู้นี้ แบ่งเป็นสัดส่วนตามสันดานของเจ้าของได้เป็น หนังสืออ่านเล่น ๕ %, หนังสือวิชาการ+อ้างอิง ๑๐ %, หนังสือคอมฯ ๒๐ %, หนังสือการ์ตูน ๘๐ % และหนังสือโป๊อื่นๆอีก ๕ % (๑๒๐ % พอดีเป๊ะ!)
และในทุกๆวัน ผมต้องเปิดตู้นี้วันละหลายๆครั้ง เพราะผมดันเอากระเป๋าตังค์, กุญแจรถ, กระปุกออมสิน ฯลฯ วางแปะเก็บไว้ในนี้
.
ซึ่งเมื่อวานเย็น หลังจากกลับมาจากข้างนอก ตามสูตร ผมจัดแจงเก็บของต่างๆเข้าในตู้ตามปกติ และระหว่างนั้นสายตาก็มองดูเหล่าหนังสือต่างๆที่วางตัวเรียงกันเป็นแถวๆไปด้วย พลางคิดว่า อืม คืนนี้น้องคนไหนจะอ่านหนังสือให้ป๋าฟังก่อนนอนน๊าาา… อ๊ะ ฮันเตอร์เบอร์ ๒๕ น้องใหม่ (เพิ่งซื้อมาเมื่อห้าหกวันก่อน) เสร็จป๋า :crush:
(มัน(ส์)มากครับ พวกกอร์นกำลังบุกเข้าวังราชา ลุงเนเทโล่ก็มาอย่างเซียน เล่มหน้าซัดกันนัวแน่ๆ)
.
.
วันรุ่งขึ้น ตื่นมาก็อาบน้ำ กินข้าวตามปกติตอนสายๆ นั่งทำงานก๊อกๆแก๊กๆจนถึงเที่ยง กินข้าวกลางวันเสร็จ เออ วันนี้ต้องไปคุยงานที่บ้านเพื่อนนี่หว่า ว่าแล้วก็คว้าเสื้อแจ็กเก็ต พร้อมเปิดตู้หมายเอากุญแจรถเฟอรารี่ ทันใดนั้น!!
สายตาก็เหลือบไปเห็นหนังสืออะไรแปลกๆ สันสีขาวๆ ไม่มีชื่อกำกับ จึงหยิบออกมาดูหน้าปก อ้าว ไนน์ไลฟ์สนี่ ทำไมสันหาย!
ระหว่างที่สมองกำลังนึกสงสัยอยู่นั้น มือก็พลันพลิกไปยังปกหลัง เฮ้ยยยยย!!!!!!!!
.
.
.
ปลวกแดก!! :mad:
.
.
มันกินไปแค่นิดเดียวครับ โชคดีที่เห็นก่อน ต้องขนหนังสือทั้งหมดออกมาตากแดด เหนื่อยเลย
.
สภาพผู้เสียหาย
.
เป็นไงเล่า โดนพลังสุริยันเข้าไป นี่แหละครับ ประโยชน์ของแสงแดดอีกข้อนึง
.
แต่ชีวิต มันไม่ง่ายดาย เลยซักนิด :cry:
.
.
.
ปล. ตอนขนหนังสือออกไปตากแดดแอบหน้ามืดด้วย :dead: