เป็นไงบ้าง? ยังคงเปรี้ยวเหมือนเดิมใช่ไหม? ไม่ได้อัพมาเกือบเดือนแล้ว ไม่ใช่ว่าไม่มีเรื่องจะเขียนนะ แต่ไม่มีเวลาบรรเลงลงบล็อคได้เสียมากกว่า คำเขียนที่ต้องการจะเขียน รูปที่ต้องการจะแปะ คลิปที่ต้องการจะลง มันยังคงลอยเคว้งคว้างวนเวียนอยู่ในหัว จนเวลาผ่านล่วงเลยไป จนกระทั่งเรื่องมันเก่าไปเสียแล้ว Wordcamp เอย 2012 เอย ลิเวอร์พูล เอ๋ย

ถ้าจะมาย้อนหลังเขียน คิดว่าคงไม่เหมาะ สุดท้ายจึงตัดสินใจว่า ปล่อยให้มันเลือนลางไปพร้อมกับกาลเวลาดีกว่า ไม่ใช่ว่าขี้เกียจนะ จริงๆ วันนั้นยังแว้บมาอัพเกรดเป็น 2.8.6 ให้เลย รวมถึงปลั๊กอินด้วย กระปรี้กระเปร่าขึ้นไหมล่ะ

ที่หายไปเพราะมัวแต่วุ่นๆอยู่น่ะ บังเอิญเพิ่งผ่านทางแยกหนึ่งในชีวิตมา ทางแยกที่ให้เลือกว่าจะเป็นฟรีแลนซ์ต่อไป หรือจะตั้งบริษัทดี หยุดเดินแล้วมองไปไกลๆ เพื่ออนาคตข้างหน้า เอาวะ เลี้ยวไปเปิดบริษัทท่าจะดีกว่า

สุดทางสายที่ตัดสินใจนี้ ไม่รู้ว่าจะเป็นเช่นไร แต่ยังไงก็ต้องมุ่งไปให้สุดทางให้ได้ แอบหวังว่าปลายทางจะเป็นจุดสิ้นสุดของสายรุ้ง ที่ซึ่งมีหีบสมบัติตั้งอยู่มากมาย ทอแสงประกายวับวาววับวาว

ขณะนี้กำลังเดินอยู่ที่ต้นทาง ไม่รู้ว่าระหว่างทางนั้น จะเจอสัตว์ประหลาด หญิงสาวรูปงาม หรือชายหนุ่มซิกซ์แพค กันแน่ ดังนั้นจึงต้องเตรียมเครื่องไม้เครื่องมือให้พร้อม อุปกรณ์ทำงาน นามบัตร เว็บไซต์ เอกสาร สัญญา ใบวางบิล ใบกำกับภาษี ประกันสังคม รวมถึงรูปแบบองค์กร นโยบาย ลิขสิทธิ์ต่างๆ

ต้องเปลี่ยนกิจวัตรประจำวัน วางแผนค่าใช้จ่ายใหม่ เพิ่มบัญชีรายรับรายจ่ายอีก โอ้ย เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย

หวังว่าคงเข้าใจนะ อย่างอนไปเลย แล้วจะหาเวลาว่างพาไปเที่ยวช้อปปิ้ง ซื้อชุดธีมใหม่ เปลี่ยนปลั๊กอินยกแผง

.

คิดถึงนะ

จาก สมหนุ่ม

.

.

หารู้ไม่ว่าสาเหตุที่แท้จริงนั้น คือ ขี้…เกียจ :hero:

โดยพื้นเพแล้วผมเป็นคนขี้เกียจครับ ผมมีความสุขกับการนอนดูหนัง อ่านการ์ตูน เตะบอล เล่นรูบิค กินขนม ไอติม ช็อคโกแลต ฯลฯ ทั้งๆที่โตเป็นควายเลียปากไม่ถึงแล้ว

แต่ในโลกแห่งความจริงและชีวิตนั้นไซร้ วุ่นวาย และขอข้าวใครกินเค้าก็ไม่ค่อยให้แล้ว ดังนั้นต้องลุกขึ้นมาบิดขี้เกียจทำการทำงานซะบ้าง และนั่นก็ทำให้เวลาที่มีอยู่น้อยลง

เหมือนจะเป็นการเอางานมาอ้างตามสเต็ป แต่อีกเรื่องหนึ่งคือ นอกจากผมจะขี้เกียจแล้ว ผมยังเป็นคนโรคจิตอีกด้วย อ๊ะๆ ไม่ใช่ หื่น ลามก นะ โปรดอย่าเข้าใจผมถูก!

คือเวลาทำอะไรที่มันเป็นงานเป็นการ หรือมีสาระๆหน่อยเนี่ย ผมจะคอยเช็คนู่นเช็คนี่ พิมพ์ผิดไหม? อ่านซ้ำหรือยัง? รูปขนาดโอเคไหม? มืดไป สว่างไป ฯลฯ ประมาณว่าอยากให้งานออกมาดีตั้งแต่แรก ไม่อยากแก้ซ้ำแก้ซาก อันนี้นิดอันนั้นหน่อย ทั้งๆที่ความเป็นจริงมันเป็นไปได้ยาก แต่ผมจะพยายามเข้าใกล้มันให้มากที่สุด (อาจจะติดจากการเคยเป็นหัวหน้า ตรวจงานลูกน้อง บางคนมาดดีๆ แต่ตกม้าตายกับเรื่องง่ายๆ จึงไม่อยากเป็นแบบนั้น)

ซึ่งย่อหน้าข้างบนมันแปรผันตรงกับเวลา

มีอยู่หลายต่อหลายครั้งที่ผมจะเปลี่ยนธีม แต่ด้วยความโรคจิต ๖๐% และขี้เกียจ ๘๐% ธีมที่ทำๆอยู่จึงไม่เสร็จซักที พองานเข้า เวลาก็ล่วงเลย ก็พาลจะ…

แต่ในที่สุด ผมก็เปลี่ยนธีมแล้วครับ! :eek:

.

ปล. ธีมนี้ไม่สนับสนุน ไออีหก นะครับ ใครใช้อยู่นี่เชยสะบัดเลย (จริงๆคือขี้เกียจแก้ :peak: )

spam ที่เข้ามาส่วนมาก จะเป็นชาวต่างชาติ ขายยา ขายคลิปโป๊ และชาวต่างดาว พิมพ์หำอะไรมาก็ไม่รู้ อ่านไม่ออก

และหนึ่งในทะเล spam เหล่านั้น มีอยู่อันหนึ่งที่ถูกใจผมมาก จนอยากจะกด approve ซะเหลือเกิน

นี่แหละ spam ที่เฝ้ารอ :grr:

มีอยู่บ่อยครั้ง ที่ผมแวะไปเยี่ยมเยียนร้านค้าเพื่อนบ้าน เพื่อไถ่ถามทุกข์สุข (รวมทั้งหยอก, ล้อ และแซวเล็กๆ) ตามประสาคนค้าขาย ไม่ว่าจะเป็น ร้านเช่าหนังฟังเพลง, ร้านขายซอฟแวร์,  ร้านกาแฟ, ร้านขายของชำ, ร้านนั่งอ่านหนังสือฟังเพลง, บ้านกวดวิชา,  ร้านยา7ดอง, ร้านยาดอง, ร้านยาดอง และร้านอื่นๆอีกมากมาย ที่มีรายชื่อในบัญชี Blogroll ข้างๆนั้น

และบางครั้ง เจ้าของร้านดังกล่าว มีบ่นถึงลูกค้าบางประเภทที่แวะเข้ามา สร้างความเบื่อ สร้างความรำคาญ ให้แก่ร้านเป็นอย่างมาก พอหนักเข้าๆ ก็มีการตั้งวง(เล่า) สนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และร่วมกันหามาตรการป้องกันลูกค้าที่ไม่พึงประสงค์เหล่านั้น

ซึ่งเป็นจังหวะที่ผมแวะเข้าไปพอดี ผมก็ไม่รู้ว่าจะพูดคุยอะไรกับพวกเขา เนื่องจากร้านผมยังไม่มีประสบการณ์กับลูกค้าประเภทนี้ ผมจึงได้แต่หัวเราะเหอะๆ นั่งตลกแดกคอมเม้นต์ไปเรื่อยเปื่อย

.

จนกระทั่งวันนี้(เมื่อหลายวันก่อน) เด็กหน้าร้านบอกว่า มีลูกค้าใหม่แปลกหน้ามา ๒ คน แต่ท่าทางไม่ค่อยสู้ดีนัก กลัวจะเป็นอันตรายแก่ลูกค้าท่านอื่นในร้าน จึงช่วยกันกันตัวเอาไว้ก่อน

เดือดร้อนถึงเจ้าของร้านสิครับ กำลังดองบล็อกอยู่เพลินๆ ผมจึงรีบวิ่งแจ้นออกไปดู ตึก ตึก … แฮ่ก แฮ่กๆๆ

หลังจากที่ดมยาดมไปเต็มสองรูจมูกแล้ว ผมจึงก้าวเท้าออกไปหน้าร้าน ลูกค้าที่ผมพบคนแรกนั้น คือ นักเลง ครับ

นักเลงคนนี้ตะโกนโวยวายอะไรก็ไม่รู้ครับ จับใจความได้ว่า จะชวนลูกค้าในร้านไปลดน้ำหนัก ผมพยายามพูดดีๆแล้วครับว่า ลูกค้าร้านผมหุ่นนายแบบนางแบบทั้งนั้น ก็ยังคงโวยวายโหวกเหวกอยู่ตลอด

ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นขี้เมาครับ ขี้เมาฝรั่งซะด้วย พูดจา5อะไรก็ไม่รู้เรื่อง ท่าทางจะเมายามาอีกต่างหาก

เอาล่ะสิ ทำไงดีๆ :grr:

.

จู่ๆนิ้วผมก็เหมือนถูกวิญญาณคินนิกุแมนเข้าสิงครับ กระโดดดร็อปคลิ๊กเท้าคู่ไปที่ Spam ใส่ทั้งสองคนอย่างจัง โอ้ววว ผมทำอะไรไปเนี่ย แต่รู้สึกจะได้ผลแฮะ วิ่งหนีหายเข้ากลีบเมฆไปเลย แต่ในใจก็นึกกลัวว่า มันจะไปตามพวกกลับมาอาละวาดร้านผมอีกหรือเปล่า แต่ก็ช่างมันเหอะ วันนี้รอดตัวไป แต่ถ้ายังมีมาอีก สงสัยผมคงต้องหาการ์ดตัวใหญ่ๆมายืนหน้าร้านซะหน่อยแล้ว :hero:

.

ปล. ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อัพบล็อกเท่าไหร่เลย ชีวิตกำลังเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นมีปัญหาครับ ปัญหาที่ว่า…ขี้เกียจ :smirk: