สงครามยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพทหาร

เปิดฤดูกาลใหม่ไปแล้ว ๒ สัปดาห์ สำหรับศึกพรีเมียร์ลีคอังกฤษ หลายทีมเริ่มต้นด้วยการยิงแบบระเบิดระเบ้อ ซัดแฮตทริคกันเป็นว่าเล่น แต่.. ..หัวโผล่ลอยปริ่มๆน้ำ – -“ ต่อไปชนะรวด ๓๖ นัดแน่ๆ ๕๕๕๕

นมอุโด๊ส ๘ เต้า

ว่างนิดนึง เลยมาอัพซะหน่อย ^^ พอดีวันนี้ผมมีภารกิจต้องไปดูเดี่ยวแปดของ โน๊ต อุดม ครับ ที่สยามพารากอน เวลาทุ่มนึง เอาบัตรมาอวดลงบล็อกซะหน่อย ตอนไปซื้อบัตรนี่ระทึกมาก ผมไม่เคยไปงานไหนที่ต้องแย่งกันซื้อบัตรครับ ชอบไปไหนแบบสบายๆมากกว่า แต่ครั้งนี้โดนบังคับให้ไปซื้อบัตร วันที่เปิดจองบัตรวันแรก เวลา ๑๐ โมงที่ไทยทิคเก็ต ผมเลือกไปที่ CTW เพราะนัดลูกค้าไว้ตอนเที่ยงๆแถวๆนั้นด้วย ไปถึงห้าง ๑๐ โมงเป๊ะ ห้างเปิดพอดี สวัสดีพี่รปภ.แล้วเดินเรื่อยๆไปถึงที่จองบัตร โอ้แม่เจ้า!!! มีคนมารอก่อนหน้าผมประมาณ ๕๐ คน แบ่งเป็น ๒ แถวๆละ ๒๐ – ๒๕ คน อือ ไม่เป็นไร ที่นั่งน่าจะมีหลายพันที่ เปิดแสดงหลายวันด้วย ชิวๆ แต่…

ด้วยเกียรติของข้าฯ ข้าฯขอสัญญาว่า

ผ่านไปไวยังกับโกหก แป๊บๆก็หมดไปอีกแล้ว ๑ ปี หนุ่มขึ้นอีกปีแล้วสินะ ปีที่ผ่านมาได้เรียนรู้อะไรเยอะแยะ มีเรื่องราวผ่านเข้ามาในชีวิตมากมายทั้งดีและไม่ดี เป็นสีสรรให้กับชีวิตได้เป็นอย่างดี สำหรับปีใหม่นี้ ก็เลยอยากตั้งเป้าให้ชีวิตมีจุดหมาย(ระยะสั้น)บ้าง ที่ผ่านมารู้สึกเฉื่อยแฉะเรื่อยเปื่อยอยู่ เอ้า หนึ่ง สอง สาม เริ่ม!!! ปฏิธานสำหรับปี ๒๕๕๓ ข้อ ๑ เปิดบริษัทให้จงได้ ทำเว็บเฉยๆรู้สึกไม่ค่อยท้าทายแล้ว อยากกระโดดเข้าไปอยู่ในส่วนงานบริหารจัดการบ้าง อีกอย่างคือ รู้สึกตัวเองเริ่มแก่ลงๆ ครั้นจะนั่งเขียนไปตลอดชีวิตคงไม่ดีแน่ เพื่ออนาคตของลูกของเมียที่ยังไม่เกิด

เล็ดเต้อ เล็ดเต้อ

ถึง บล็อคศรีที่รัก เป็นไงบ้าง? ยังคงเปรี้ยวเหมือนเดิมใช่ไหม? ไม่ได้อัพมาเกือบเดือนแล้ว ไม่ใช่ว่าไม่มีเรื่องจะเขียนนะ แต่ไม่มีเวลาบรรเลงลงบล็อคได้เสียมากกว่า คำเขียนที่ต้องการจะเขียน รูปที่ต้องการจะแปะ คลิปที่ต้องการจะลง มันยังคงลอยเคว้งคว้างวนเวียนอยู่ในหัว จนเวลาผ่านล่วงเลยไป จนกระทั่งเรื่องมันเก่าไปเสียแล้ว Wordcamp เอย 2012 เอย ลิเวอร์พูล เอ๋ย ถ้าจะมาย้อนหลังเขียน คิดว่าคงไม่เหมาะ สุดท้ายจึงตัดสินใจว่า ปล่อยให้มันเลือนลางไปพร้อมกับกาลเวลาดีกว่า ไม่ใช่ว่าขี้เกียจนะ จริงๆ วันนั้นยังแว้บมาอัพเกรดเป็น 2.8.6 ให้เลย รวมถึงปลั๊กอินด้วย กระปรี้กระเปร่าขึ้นไหมล่ะ ที่หายไปเพราะมัวแต่วุ่นๆอยู่น่ะ บังเอิญเพิ่งผ่านทางแยกหนึ่งในชีวิตมา ทางแยกที่ให้เลือกว่าจะเป็นฟรีแลนซ์ต่อไป หรือจะตั้งบริษัทดี หยุดเดินแล้วมองไปไกลๆ เพื่ออนาคตข้างหน้า เอาวะ เลี้ยวไปเปิดบริษัทท่าจะดีกว่า สุดทางสายที่ตัดสินใจนี้ ไม่รู้ว่าจะเป็นเช่นไร แต่ยังไงก็ต้องมุ่งไปให้สุดทางให้ได้ แอบหวังว่าปลายทางจะเป็นจุดสิ้นสุดของสายรุ้ง ที่ซึ่งมีหีบสมบัติตั้งอยู่มากมาย ทอแสงประกายวับวาววับวาว

Fanzone ปะทะ Hitlers

ไม่ต้องเขียนกันให้เยิ่นเย้อ ไปดูกันเลยดีกว่า . http://www.youtube.com/watch?v=95Epv6VMHgU . . . สะใจสุดๆ