สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๖

สะ สะ สวัสดีปีใหม่ครับ เขิล ไม่รู้จะเขียนอะไรต่อ หายไปนานมาก ผมตั้งปณิธานไว้ว่าปีนี้จะกลับมาเขียนให้ได้บ่อยๆครับ แหะๆ สุดท้ายขออวยพรให้ผู้ที่ผ่านเข้ามาพบเห็น จงมีความสุขความเจริญ รวยทรัพย์รวยโชค แข็งแรงแข็งขัน ตลอดปีใหม่นี้นะครับ

น้ำท่วมบ้าน 3

พอดีได้แผนที่แสดงพื้นที่น้ำท่วมจากทีมกรุ๊ป บริเวณแถวบ้านผมมาครับ ตรงพื้นที่สีฟ้าทั้งหมดคือน้ำท่วมนะครับ ไม่ใช่ทะเล ประกอบกับผมนั่งเรือไปเก็บของกับยาย แล้วเผอิญถ่ายคลิปเล่นๆไว้พอดี ยืนยันว่า ไม่ใช่ทะเลนะครับ

เรียนรู้อะไรจากน้ำท่วม

ก็รู้กันอยู่ว่าตอนนี้น้ำท่วมภาคกลางของไทยเรา จากที่ได้ฟังข่าวติดตามสถานการณ์ต่างๆ ไม่ว่าจะทางทีวี วิทยุ อินเตอร์เนต จะเห็นได้ว่าข่าวมันมีหลายกระแสมาก อันนี้ก็แล้วแต่วิจารณญาณของแต่ละคนไป ว่าจะเชื่อแบบไหนยังไง แต่ก็ขอให้คิดตามข้อมูล(ที่ไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จแค่ไหน) และวิพากษ์วิจารณ์อย่างเป็นกลาง พอดีไปเจอบทความของ ดร.เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง ศาสตราภิชาน มหาวิทยาลัยรังสิต ที่ท่านได้เขียนไว้ที่ แนวหน้า ผมอ่านแล้วรู้สึกว่าเห็นด้วยและตรงใจที่สุดแล้ว โดยส่วนตัวคิดว่าบทความนี้เป็นบทความที่ดีนะ เลยอยากช่วยกระจายบอกต่อ เห็นด้วย… “คนไทยทนน้ำได้ แต่ทนนายกฯ โง่ไม่ได้” (เจิมศักดิ์ขอคิดด้วยคน) พิบัติภัยน้ำท่วมครั้งนี้ ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง เรื่องที่ไม่คิดว่าจะได้รู้ ก็ได้รู้ เรื่องที่ไม่คิดว่าจะได้เห็น ก็ได้เห็น คนไทยทุกคน ก็คงจะได้รู้ได้เห็น ได้เรียนรู้ประเด็นน่าสนใจมากมายหลากหลาย ผมขอยกตัวอย่าง บางส่วนที่ผมได้รู้คิดจากพิบัติภัยน้ำท่วมครั้งนี้   1) ผมได้เห็นว่า ประเทศของเราไม่ได้ขาดแคลนคนที่มีความรู้ความสามารถเลย เพียงแค่คนเก่งๆ เหล่านั้นไม่ได้เข้ามามีบทบาทในการบริหารประเทศ แต่คนที่ได้มีอำนาจ มีตำแหน่ง มีบทบาทในการบริหารประเทศ กลับคลาคล่ำไปด้วยคนที่ไม่รู้จริง ชาวบ้านเรียกว่า “โง่” แนวคิดในการแก้ไขปัญหาที่สร้างสรรค์ มีเหตุมีผล น่าเชื่อถือ ทั้งหมดล้วนออกมาจากฟากฝ่ายของผู้คนที่ไม่ได้มีอำนาจบริหารประเทศทั้งสิ้น ตรงกันข้าม แนวคิดแย่ๆ คำพูดที่ตลบตะแลง ผิดเพี้ยนจากความจริง […]

แบกเสบียงลุยน้ำขากลับ

หลังจากที่เมื่อวานเย็นไปทำธุระกับซื้อของตามซุปเปอร์สโตร์ และตอนเช้าไปซื้อเสบียงที่ตลาดสด เสร็จสรรพเรียบร้อยก็ถึงเวลาจรลีกลับบ้าน แฟนผมขับรถมาส่งที่หัวน้ำตรงถนนเศรษฐกิจ เวลาเที่ยงเป๊ะพอดี แรกเริ่มด้วยการโบกรถก่อน ประมาณ ๒๐ นาที ก็เจอรถบรรทุกใจดีกำลังขนของบริจาคเพื่อที่จะนำไปแจกจ่ายชาวบ้านย่านพุทธมณฑลสาย ๔ พอดี จึงอาศัยเกาะรถเขาไปด้วย รถวิ่งผ่านจุดที่ผมโบกรถกรมชลประทานเมื่อวาน จะเห็นความน่ากลัวของน้ำครับว่ามันไหลเร็วขนาดไหน ในรูปจุดแดงๆคือจุดเดียวกันนะครับ ต่างกันที่เวลาประมาณ ๒๔ ชั่วโมง รถวิ่งไปเรื่อยๆ แวะแจกของ รถวิ่งไปเรื่อยๆ แวะรับคน พอดีผมคุยกับผู้ร่วมทางคนอื่นๆ เจอพี่สองคน ไปซื้อเครื่องเรือถึงพระราม ๒ มา ขนาด ๖.๕ แรงม้า ราคา ๑๒,๐๐๐ บาทถ้วน ถามพี่เค้าทำไมไปซื้อตั้งไกล ได้ความว่าแถวนี้ของมันหมด ที่มีเหลือก็แพงกว่าเกือบสองเท่า (เหมือนอิฐบล็อก ปกติก้อนละ ๓ บาท ตอนนี้เป็น ๑๒ บาท หรือถุงทรายถุงละ ๔๐) อืม มันเป็นกลไกของตลาด… และพี่สองคนนี้อยู่คลองโยง เลยบ้านผมไปหน่อยนึง เย่ ได้เพื่อนร่วมทางกลับบ้านแล้ว รถคันนี้มีผ้าใบคลุมเป็นหลังคาบังแดดอยู่ครึ่งเดียว ส่วนครึ่งหลังที่ผู้โบกรถนั่งกันอยู่มีฟ้ากับแดดอ่อนๆยามบ่ายโมงเป็นหลังคาครับ ร้อนจนแสบผิวมาก รถวิ่งไปเรื่อยๆ […]

บุกตะลุยน้ำขาไป

เมื่อติดอยู่ในบ้านขณะน้ำท่วม นานๆเข้าเสบียงที่ตุนเอาไว้ก็เริ่มที่จะร่อยหรอ ผมจึงต้องออกไปหาเสบียงมาเพิ่มเติม พร้อมทั้งออกไปทำธุรกรรมต่างๆด้วย ค่าโทรศัพท์ ค่าเนต เพราะไม่รู้ว่าเค้าจะมีมาตรการยังไง ผมลองติดต่อไปบางที่ ส่วนมากเค้าขยายเวลาให้อีก ๗ วันหลังจากวันถึงกำหนดชำระ แต่หารู้ไม่ว่าแค่ ๗ วันน้ำมันไม่ลดหรอกครับ เผลอๆจะดึงถึงสิ้นปีเอา ยังไงก็ต้องออกไปจ่ายอยู่ดี ปกติผมชำระเงินผ่านทางเคาน์เตอร์โดยเอาใบแจ้งหนี้ไปยื่น แต่น้ำท่วมแบบนี้บุรุษไปรษณีย์เค้า้ก็คงไม่ลุยน้ำมาส่งใบแจ้งหนี้หรือจดหมายตามบ้านแน่ๆ ประเด็นที่สำคัญอีกอันคืออินเตอร์เนตครับ ผมทำงานเขียนเว็บไซต์ ดังนั้นถ้าขาดเนตก็เหมือนขาดใจ ตายหยั๋งเขียด บ้านผมใช้บริการของ TOT ติดต่อไปที่ศูนย์เค้าบอกว่ายืดไปให้ ๗ วัน แต่ผมไม่มีใบแจ้งหนี้ แค่บอกเบอร์โทรเฉยๆก็จ่ายไม่ได้ครับ ไม่ว่าจะเ็ป็นเคาน์เตอร์ไหนก็ตาม นอกจากศูนย์ของ TOT เท่านั้น ทำยังไงดี บ้านผมอยู่ชานเมืองนครปฐม ศูนย์อยู่นครชัยศรีและน้ำคงท่วมแล้ว ถ้าผมถ่อไปแล้วเกิดศูนย์ปิดขึ้นมาก็ซวย เค้าแนะนำว่าไปจ่ายที่ศูนย์ที่น้ำยังไม่ท่วมได้ในกรุงเทพ ซึ่งเปิดทำการเวลาราชการ จันทร์ถึงศุกร์ แต่วันนี้วันเสาร์ ฉิบ… ส่วนค่าน้ำค่าไฟ คงไม่น่ามีปัญหาอะไร บ่นมาพอแล้ว เรามาเตรียมตัวออกจากบ้านกันเถอะ สิ่งที่ผมเตรียมไว้มี ๑. กระเป๋าสะพาย ๒ ใบ ๒. มือถือ ๓. กระเป๋าตังค์ […]