เกลียดนัก…ที่รักเธอ

เวลาไปร้านขายหนังสือในห้าง มันจะมีหนังสืออยู่ประเภทหนึ่ง (เค้าเรียกกันว่า นิยาย หรือเปล่า? :confused: ) ที่หน้าปกเป็นรูปหนุ่มๆสาวๆหล่อๆสวยๆ ผมก็นึกสงสัยอยู่ว่าเนื้อหาข้างในเป็นอย่างไร พอลองหยิบอ่าน เออแฮะ เหมือนกับอ่านเรื่องย่อละครในหน้าหนังสือพิมพ์เลย :S

และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ผมได้มีโอกาสหยิบมันขึ้นมาอ่านจนจบ ๑ เล่มเต็มๆ พออ่านแล้วอารมณ์คล้ายๆดูละครหลังข่าวเลย สนุกดี อ่านเรื่อยๆเพลินๆดีเหมือนกัน มิน่าล่ะ พวกผู้หญิงถึงชอบอ่านกัน

แล้วทำไมผมถึงไปอ่านมันล่ะ ทั้งๆที่หนังสือประเภทนี้ ไม่ค่อยที่จะถูกสเปกของเหล่าๆผู้ชายสักเท่าไหร่ (ถ้ามีภาพประกอบหวือๆหวาๆก็ว่าไปอย่าง :P: )

เหตุผลเพราะว่า เพื่อนผมมันเป็นคนเขียนน่ะสิ!! … ฮี่กับๆ ฮี่กับๆ :weird:

เกลียดนักที่รักเธอ
(อ่ะ เอารูปขนาดเป้งๆไปดูเลย)

พนาสินค่ะ นักเขียนหน้าใหม่ จากคำทักทายก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นผู้หญิงจริงๆ ไม่ใช่กะเทียม
แม้ชื่อจะแมน แล้วเด็กข้างบ้านยังชอบทำหน้าสงสัย ถามแม่ประจำว่า “พี่เค้าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย” (แง่ม! ไอ้เด็กเวร เดี๋ยวงับหัวซะเลย :grr: )

ส่วนหน้าตาก็ใช้ได้ พิมพ์เดียวกันกับนางเอกนิยายของตัวเองเดี๊ยะ (ห้ามอ้อก ต่ายขอ
:yawn: ) เคยฝันอยากเป็นเด็กขัดสตั๊ดให้แม็กก้า แต่ฝันสลายทำไม่สำเร็จ เพราะแม็กก้าแวนสตั๊ดไปซะก่อน (เศร้า :cry: ) เลยหันมาจับปากกา บอกเล่าชิวิตจริงของตัวเองผ่านตัวหนังสือแทน

แรงบันดาลใจเหรอ คงเพราะนิสัยรักการอ่านมาตั้งแต่เด็กนั่นแหละ อ่านดะ บ่ยั่น หนังสือทุกประเภท (เว้นหนังสือเรียน) แล้วยิ่งมาเรียนฟิสิกส์ ได้ยินรุ่นพี่คนนึงบอกว่า จบฟิสิกส์ทำอะไรก็ได้ ทุกอย่าง เชื่อ เลยจับปากกาเป็นนักเขียนซะเลย :nerd:

ส่วนสไตล์การเขียน ก็หวานใส โรแมนติก ใกล้เคียงชีวิตจริงนั่นแหละ ง่ายดี ไม่ต้องติดไปไกล เขียนไป ก็อมยิ้มไป หวังว่าคนอ่านจะเป็นแบบนั้นเหมือนกัน :oops:

สุดท้าย อาจจะเป็นงานเขียนที่ไม่ได้ให้ข้อคิดอะไรมากมาย นอกจากความเย็นฉ่ำ ชื่นมื่น ในหัวใจเท่านั้นเอง :crush:

รักและขอบคุณ :heart:
เพื่อนๆ และนักอ่านทุกท่าน

.

โทษฐานที่เป็นสาวกหงส์เหมือนกัน (แต่ถามมันจริงๆ มันไม่รู้จักใครเลย นอกจากไอ้อ้วนหัวหยิกที่ชื่อ แม็กก้า 555) เลยอุดหนุนซะหน่อย

ส่วนใครที่นิยมชมชอบหนังสือประเภทนี้อยู่ รบกวนหนังสือดีๆ เกลียดนักที่รักเธอ ซักเล่มสองเล่ม ใครซื้อเกินสิบเล่ม นักเขียนบอกว่าจะพาไปเลี้ยงข้าวขาหมู ๒ จาน!

.

.

ปล. เชื่อหรือยังว่าจบฟิสิกส์แล้วทำได้ทุกอย่าง … ยกเว้นประโยชน์ :D: :D:

4 thoughts on “เกลียดนัก…ที่รักเธอ”

  1. ขอแก้ข่าวอะ แม็กก้าไม่อ้วน ผมเป็นลอนสวยด้วย สรุปว่าหล่อ
    แล้วเราก็รู้จักตั้งหลายคน โอเว่นก้อรู้จัก (อ้าวย้ายไปแล้วนี่หว่า…ลืม)
    อะรู้จักไอ้เจิดก้อได้ อลอนโซสุดหล่อก้อรู้จัก เห็นมะ (แต่ว่าช่วงนี้ หงส์ห่วยอ่ะ)
    แล้วก้อ… แทงยูมากเพื่อน ที่ช่วยโปรโมท (เด๋ว… จะพยายามหลับหูหลับตานึกพล็อตให้เป็นพระเอก 555)

    ปล. ช่วยอุดหนุนกันหน่อยเร้ว อยากพิมพ์ซ้ำอะ นักเขียนไส้แห้ง ไม่ค่อยมีตังส์

  2. ชอบอ่านนิยายพวกนี้มากอ่ะคะ ต้องเรียกได้ว่าเป็นหนังสือของผู้หญิงเลยอ่ะ

  3. สำนักพิมพ์ไรอะคะ Pearl อ๊ะเปล่า เผื่อไปงานหนังสืออีกจะลองแวะไปดู

    จริงๆ อ่านแนวนี้บ้างบางครั้ง เวลาอยากได้อะไรหวานๆในชีวิตบ้าง อิอิ :fairy:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.